Get Adobe Flash player

บุคลากร

องค์กรต่างๆ

ติดต่อสอบถาม

Link คาทอลิก

Who's online

We have 21 guests and no members online

2013-02-10 กุญแจสู่การเป็นชาวประมง ของพระอาจารย์... “โตไปใจกว้าง”

กุญแจสู่การเป็นชาวประมงของพระอาจารย์... “โตไปใจกว้าง”                 

                             พระอาจารย์...เราทำงานหนักมาทั้งคืนแล้ว(ลก5:5)

หากถามชีวิตตนเองหรือผู้อื่นว่า“เหนื่อยไหม...ลำบากไหม...เบื่อกับสิ่งที่ต้องรับผิดชอบไหมหน่ายกับการต้องมาคุมตัวเองให้มั่นคงไหม???”  เมื่อสิ่งที่ตนเองทำไปอย่างดีแล้วถูกปฏิเสธกลับมา“เจ็บปวดไหม??”  เชื่อมั่นได้ว่าคำตอบในชีวิตของเรากับชีวิตของผู้คนรอบข้างไม่ต่างกันเลยอาจจะเพี้ยนผิดไปก็ในรายละเอียด

ในคำพูดของนักบุญเปโตร  คำพูดของท่านในพระวรสารตอนนี้  นับว่าแทนคำพูดจากจิตใจของเราที่กำลังอ่อนล้าได้เป็นอย่างดี  “พระอาจารย์...มีประโยชน์ไหมนี่ที่เราทำดี”  “พระอาจารย์...เราเหนื่อยเราเฝ้าทำมาตลอดชีวิตแล้วนี่หรือรางวัลปลอบใจให้กับเรา”  พระอาจารย์... พูดตรงตรงนะ...เราหมดแรง  อย่ามายุ่งกับเราได้ไหมเรากำลังจะค่อยๆแห้งตายไปด้วยความเศร้าใจเราท้อใจเรายอมแล้วปล่อยให้เราตายตายแห้งตายไปเถอะ”  หรือว่านี่คือคำพูดที่ทั้งแทงใจและแทนใจเรา  เราปรารถนาจะพูดกับพระองค์เหลือเกินเพราะเวลานี้หัวใจจิตใจเราบอบช้ำเหลือเกินแล้ว

          “อย่ากลัวเลย... แต่นี้ไป  ท่านจะเป็นชาวประมงหามนุษย์(ลก5:10)

พระอาจารย์ยังคงหนุนนำหัวใจที่อ่อนล้าและเจ็บปวดของเราเสมอ  พระองค์หนุนนำจิตใจของเราว่า  ยิ่งอ่อนล้าเรายิ่งต้องเดิน  ยิ่งกระหายเรายิ่งต้องแบ่งน้ำที่เริ่มมีน้อยให้ผู้ที่กระหายไม่แพ้เรา  ยิ่งหิวโหยเรายิ่งต้องวางใจถวายแด่พระบิดาเป็นอันดับแรกและปันส่วนที่เหลือให้กับพี่น้องที่หิวโหยยิ่งกว่าเรา  ยิ่งมีน้อยยิ่งความหวังริบหรี่นั้น...ยิ่งต้องมีจิตใจกว้าง

ปัจจุบันนี้มีโครงการน่าสนใจในรั้วโรงเรียนชื่อโครงการ“โตไปไม่โกง”  แต่ผู้เขียนนิยมใช้และพูดประโยคนี้แทนว่า... โตไปใจกว้าง  การที่เราจะ“โตไปใจกว้างตามที่พระอาจารย์ของเราหนุนนำและท้าทายนั้น  มีเงื่อนไขอยู่เพียง1 ข้อ  กับมีเครื่องมือช่วย4 ชุด  เงื่อนไขที่มีเพียงข้อเดียวนั้นก็คือ...  ก่อนจะโตไปแล้วใจกว้างนั้น  วันนี้ต้องลงมือเปิดใจฝึกให้ตนเองมีใจกว้างทันที!!”  ไม่มีข้อแม้  เราทุกคนพร้อมไหมมาเริ่มกันเลยดีไหมที่จะใจกว้างหนุนนำและแบ่งปันให้กันและกัน

          “อย่ากลัวเลย... แต่นี้ไป  ท่านจะเป็นชาวประมงหามนุษย์(ลก5:10)

เครื่องมืออีก4 ชุดนั้นก็คือ  หนึ่ง... Give : จงให้จงแบ่งปันเอาง่ายๆมีอย่างไรก็แบ่งหารออกเป็นสองแล้วปันออกไป  สอง... Forgive : จงให้อภัย  เอาแบบพื้นๆเราอาจยังไม่ลืมความเจ็บปวดที่เราได้พบจากเขาความเลวร้ายที่เขาได้ก่อ  อย่าพึ่งร้อนใจ  เอาเพียงเราสวดให้กับเขาแม้เขาทำไม่ดีกับเรา  เอาเป็นหากวันใดเขามีอันตรายถึงชีวิตเราตั้งใจจะไม่หันหลังหนียามเขาขอเราช่วยแม้ตรงข้ามกันเป็นเราเขาอาจไม่ช่วย

สาม... Forget : ลืมสีดำที่เลวร้ายแล้วมองดูแต่สีขาว  ลืมๆเสียบ้างสิ่งเลวร้ายที่เราได้พบเจอ  ลองมองความสว่างสีขาวดูบ้าง  หลายครั้งเรามองแต่จุดดำมืดเพียงจุดหรือสองจุดทั้งๆที่ในชีวิตของเพื่อนพี่น้องของเรานั้นมีแสงสว่างสีขาวมากมาย  แล้วเราจะพบความสุขพบความหวังและพอที่จะอภัยให้กับพี่น้องของเราได้  และสุดท้ายสี่... Forever : ทำทั้งสามข้อข้างต้นเสมอแม้ล้มเหลวก็ลุกขึ้นทำอีกและทำอีก  การให้อภัยหลายคนพูดเหมือนกันว่ามันคือการให้โอกาส

จงมอบโอกาสให้แก่กันและกัน  และที่สำคัญที่สุดให้โอกาสแก่คนอื่นได้  ก็จงอย่าลืมที่จะให้โอกาสกับตัวเองด้วยละครับ  การให้โอกาสแก่ตัวเองก็คือคนเราผิดพลาดกันได้ประการสำคัญคือล้มแล้วพลาดผิดแล้วลุกขึ้นปรับปรุงตัวเริ่มต้นใหม่  และทำอย่างนี้ต่อไปจนกว่าจะจบชีวิตกันไปข้างหนึ่งลุกขึ้นๆอย่าท้อครับ

          “จงแล่นเรือออกไปที่ลึกและหย่อนอวนลงจับปลาเถิด(ลก5:4)

เสียงของพระอาจารย์ยังคงดังก้องอยู่เสมอ  ท้าทายเราอยู่ทุกวัน  ว่าแม้เราจะอ่อนแรง  แต่ก็จงอย่าท้อถอย  วางใจในพลังของพระองค์ที่คอยหนุนนำเราอยู่มิได้ขาดสายหรือขาดแคลนสิ่งใดเลย  เสียงของพระอาจารย์ให้ความมั่นใจกับเราทุกคนแม้ที่ลึกจะเต็มไปด้วยอันตรายเต็มไปด้วยสิ่งมิอาจคาดเดา  แต่พระองค์เรียกและร้องบอกเราทุกคนให้  “กล้าที่จะฟังเสียงของเราออกแรงทำต่อไปหย่อนอวนลงต่อไปจับปลาต่อไป”  เพราะเราไม่ได้หย่อนอวนลงไปจับปลาเพื่อนำมากินเลี้ยงชีวิต  อาหารเหล่านั้นพระองค์ทรงเตรียมไว้ให้เราเสมอจงวางใจว่าจะไม่มีวันขาด  แต่เราออกแรงจับปลาเหล่านี้ก็เพื่อนำพาฝูงปลาที่ได้มามอบแด่พระองค์

ผมมอบกุญแจให้แล้ว  กุญแจที่พาเราไปสู่“โตไปใจกว้าง” ที่มีเงื่อนไขต้องเริ่มวันนี้เริ่มทันที  กุญแจอยู่ข้างหน้าคุณแล้ว  พระอาจารย์ก็ส่งเทียบเชิญท้าทายคุณแล้ว  ที่เหลือเพียงสิ่งเดียวคือ“รอ” รอคุณหยิบกุญแจนี้ไปและไขเข้าประตูไปด้วยตัวด้วยมือของคุณเอง... เราทุกคนรอคุณอยู่ครับ...