Get Adobe Flash player
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.007gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.011gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.012gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.005gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.003gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.009gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.008gk-is-87.jpglink
«
»
Loading…

บุคลากร

องค์กรต่างๆ

ติดต่อสอบถาม

Link คาทอลิก

Who's online

We have 88 guests and no members online

2013-05-12 (พระวาจา ในยาม...) เหนื่อย!!! ล้า... เหงา... เศร้า...

 

(พระวาจาในยาม...)  เหนื่อย!!!   ล้า... เหงา... เศร้า...

 

 พระเยซูเจ้าทรงถูกนำขึ้นสู่สวรรค์บรรดาศิษย์กราบนมัสการพระองค์แล้วกลับไปกรุงเยรูซาเล็มด้วยความยินดียิ่ง  เขาอยู่ในพระวิหารตลอดเวลา  ถวายพระพรแด่พระเจ้า(ลก24:51-53)

            “เฮ้อ... เหนื่อย...” กับ“เฮ้อ... เหนื่อยจัง” พี่น้องลงความเห็นว่าประโยคสั้นๆสองประโยคที่ต่างกันเพียงแค่เอาคำว่า“จัง” เพียงแค่คำเดียวมาใส่เติมไว้นั้นประโยคที่เติมเข้าไปหรือประโยคที่วางไว้โดดๆไม่ได้เติมประโยคใดที่แสดงออกแสดงถึงความรู้สึกว่าหมดแรงสิ้นหวังมากกว่ากัน

            สำหรับพ่อ  “เฮ้อ... เหนื่อย...” มันตรงกับตนเองณเวลานี้มากกว่านะ  มันแสดงถึง“เฮ้อ...ความเหนื่อยล้า...หมดแรง” ร่างกายไม่มีกำลังต้องการพัก  มันยังแสดงถึง“เหนื่อยอ่อนรู้สึกโดดเดี่ยวหงอยเหงา...จน... จนบอกสาเหตุไม่ถูก”   และมันยังแสดงถึง“เหนื่อย  อ่อนอกอ่อนใจรู้สึกหมดหนทางแล้วที่จะแก้ไขเยียวยา” เห็นแล้วว่าข้างหน้าคนที่เรารักห่วงใยกำลังจะเดินเข้าไปในภัยอันตรายโดยที่เขาไม่รู้ตัว  แต่มันก็เศร้าใจที่เขาดูจะไม่เข้าใจและไม่ยอมรับความรักความห่วงใยจากหัวใจของเราเอาเสียเลย...เฮ้อ!!

            พระเยซูเจ้าทรงถูกนำขึ้นสู่สวรรค์บรรดาศิษย์กราบนมัสการพระองค์แล้วกลับไปกรุงเยรูซาเล็มด้วยความยินดียิ่งเขาอยู่ในพระวิหารตลอดเวลาถวายพระพรแด่พระเจ้า(ลก24:51-53)

            “ทำอย่างไรดี”...กับความเหนื่อยอ่อนของเรา  “มีวิธีใด” ... ให้เราผ่านเมื่อเราอ่อนแรงและสิ้นหวัง  ตามหลักวิชาการเขาว่าไว้ว่า“ความเหนื่อยล้าเป็นสาเหตุจากกล้ามเนื้อของเรานั้นขาดออกซิเจนมาหล่อเลี้ยง” หรือออกซิเจนนั้นมาเลี้ยงในเม็ดเลือดของเราไม่ทัน  ร่างกายของเราจึงพยายามที่จะหาทางดึงเอาออกซิเจนในอากาศเข้าไปเลี้ยงให้มากที่สุดให้เร็วที่สุด  เราอาจพบเห็นได้เมื่อเราวิ่งเร็วๆหรือออกกำลังกายและพบว่าร่างกายเหนื่อยหอบ  นั่นแหละที่เรากำลังเหนื่อยอ่อนแรงและกำลังรีบดึงเอาอากาศเข้าร่างกายเพื่อให้ออกซิเจนเข้าไปหล่อเลี้ยงในเม็ดเลือดให้ทัน

            บ้างก็แนะนำให้เราพักผ่อนมากๆให้เพียงพอให้ร่างกายฟื้นสภาพ  แนะนำให้ดื่มน้ำมากๆทานอาหารให้เพียงพอเพื่ออาหารจะถูกย่อยและนำสารอาหารเข้าไปซ่อมแซมส่วนที่เสียหายไป  นอกจากนั้นทางด้านจิตใจเขาก็แนะนำให้เราพยายามปล่อยวางและอยู่กับปัจจุบันให้ได้เพื่อทำให้จิตใจปลอดโปร่างผ่อนคลายสบายใจ

พระเยซูเจ้าทรงถูกนำขึ้นสู่สวรรค์บรรดาศิษย์กราบนมัสการพระองค์แล้วกลับไปกรุงเยรูซาเล็มด้วยความยินดียิ่งเขาอยู่ในพระวิหารตลอดเวลาถวายพระพรแด่พระเจ้า(ลก24:51-53)

สำหรับเราที่เป็น“คริสตชน” คนที่ติดตามพระเยซูคริสตเจ้า  เราที่เป็น“ลูกของพระบิดา”  วิธีให้เราผ่านจากความ“เหนื่อย” ในชีวิตของเรา  “เขาอยู่ในพระวิหารตลอดเวลาถวายพระพรแด่พระเจ้า”  พระเยซูเจ้าพระองค์สอนเราเสมอยามที่พระองค์อ่อนแรงพระองค์ต้องการที่ปรึกษา“พระองค์อยู่ในที่สงบและภาวนาต่อพระบิดา”  ที่สงบของพระเยซูเป็นเรื่องเดียวกันกับพระวิหารและเป็นเรื่องเดียวกับ“ภาวนาในวัด  ภาวนาด้วยพระวาจา” ในสมัยของเรานั่นเอง เริ่มวันนี้เถิดครับเริ่มภาวนากับพระบิดากับพระเยซูเจ้า  ด้วยการอ่านและภาวนากับพระวาจาของพระองค์  ไม่ว่าที่วัดเมื่อมาร่วมบูชามิสซาหรือที่บ้านหรือที่ใดๆเริ่มเปิดพระวาจาพระคัมภีร์และภาวนา  เพื่อเราจะมีกำลังกลับคืนมายามเรา... “เหนื่อยอ่อน”.