Get Adobe Flash player
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.007gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.011gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.012gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.005gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.003gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.009gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.008gk-is-87.jpglink
«
»
Loading…

บุคลากร

องค์กรต่างๆ

ติดต่อสอบถาม

Link คาทอลิก

Who's online

We have 76 guests and no members online

2013-09-01 ผู้ให้ชีวิต...

ผู้ให้ชีวิต...(ของพระคริสต์เจ้า)

                   ลูกเอ๋ยไม่ว่าเจ้าจะทำสิ่งใดจงทำด้วยความถ่อมตนเถิด แล้วเจ้าจะเป็นที่รักมากกว่าคนให้ของกำนัล(บสร3:17)

เรื่องราวที่สร้างความประทับใจให้กับเรานั้นมีมากมายและมีมาอยู่เรื่อยๆไม่ขาดสาย  หากเราสงบจิตใจและเปิดใจรับรู้ประสบการณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต  ทั้งที่เป็นเรื่องราวที่ชวนขำขันสนุกสนานเปี่ยมสุข  หรือเรื่องราวที่อาจจะสร้างรอยน้ำตาให้กับเราแต่ท้ายที่สุดกลับกลายเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขไม่แพ้กันเข้าทำนอง“หว่านด้วยน้ำตา  แต่เก็บเกี่ยวด้วยเสียงหัวเราะ” หรือเข้าสุภาษิตไทยที่ว่า“ฟ้าหลังฝนช่างสดใส”

ก่อนสุดสัปดาห์ที่ผ่านมามีโอกาสไปเยี่ยมเยียน“วัดนักบุญเปาโล  จังหวัดชัยภูมิ” เพื่อทำธุระ  มีโอกาสได้พบพูดคุยและพักกับคุณพ่อเจ้าอาวาสที่นี่  วัดนักบุญเปาโลแห่งนี้  เป็นเพียงวัดธรรมดาทั่วไปไม่ใหญ่โตมากนักมีสัตบุรุษประมาณ5-6 ร้อยคน  เป็นวัดในความดูแลของสังฆมณฑลนครราชสีมา(โคราช)  คุณพ่อเจ้าอาวาสเป็นพระสงฆ์รุ่นน้องสักสองสามปีที่คุ้นเคยกันยามเมื่อเป็นสามเณรใหญ่ในรั้วบ้านเณรใหญ่แสงธรรมด้วยกัน  “คุณพ่อเกรียงไกร”

เพราะทุกคนที่ยกตนขึ้นจะถูกกดให้ต่ำลงแต่ทุกคนที่ถ่อมตนลงจะได้รับการยกย่องให้สูงขึ้น(ลก14:11)

ทันทีที่พี่น้องสงฆ์ต่างสังฆมณฑลพบหน้ากันผลัดกันยกไม้พนมมือใส่กันทักทายสวัสดีถามทุกข์สุขกันสุดท้ายก็จับไม้จับมือกันและกัน  จำได้ว่าหลังจากจบจากบ้านเณรแสงธรรมและรับศีลบวชเป็นพระสงฆ์แล้ว  ได้มีโอกาสพบกับคุณพ่อเขาไม่เกิน5 ครั้งและมาครั้งนี้เมื่อได้พบปะพูดคุย  คุณพ่อแบ่งปันว่า“ผมอยู่ที่นี่คนเดียวก็เหงานะแต่ทำอย่างไรได้  เมื่ออยู่ไปก็เริ่มคุ้นเคยและชอบกับบรรยากาศที่เงียบสงบ”  เงียบสงบอย่างไร  เอาเป็นว่าแบบบรรยากาศวัดในแถบจังหวัดอยุธยาเมื่อประมาณ20-25 ที่แล้ว เอากันอย่างนั้นเลย  ตามที่พ่อได้สัมผัสมา

คุณพ่อแบ่งปันต่อไปว่า  มาอยู่ปีแรก  ก็ตื่นนอนสัก  6 โมงครึ่ง  แต่อยู่ไปอยู่มาชอบที่จะตื่นนอนตี4-5  “ตื่นเร็วแล้วมีเวลาเยอะดี” ไม่ว่าคุณพ่อจะนอนดึกขนาดไหนก็ยังคงตื่นเวลาเดิม  งานที่โรงเรียนก็มีมากกว่างานที่วัดอีกแถมยังต้องไปเรียนระดับปริญญาโทอีก  เมื่อได้ไปเยี่ยมคุณพ่อเขา  แทนที่จะไปให้กำลังใจ  ตรงข้ามพ่อกับได้กำลังใจได้รับบทเรียนบทสอนสำหรับตัวเองจากแนวคิดและการดำเนินชีวิตของพระสงฆ์รุ่นน้องท่านนี้จริงๆ

            จงมอบความรักและน้ำใจให้ผู้ยากไร้และผู้ที่ขาดแคลน ท่านจะได้รับการตอบแทนจากพระเป็นเจ้าพระบิดา(เทียบลก14:13-14)

เรื่องราวที่สร้างความประทับใจให้กับพ่อมากที่สุด  เห็นจะเป็นแนวความคิดและชีวิตของคุณพ่อ  “แทนที่ผมจะเป็นพลังผลักดันให้สัตบุรุษสวดภาวนามาวัด  ทั้งๆที่ก็ทำอยู่  แต่ผมกลับรู้สึกว่า  ไม่ว่าผมจะเหน็ดเหนื่อยขนาดไหน  เมื่อเช้ามาเห็นสัตบุรุษมาสวดภาวนามาเตรียมตัวร่วมบูชามิสซามันทำให้ผมมีกำลังมีพลังใจและลุกขึ้นทำหน้าที่สงฆ์ของพระคริสตเจ้าได้ทุกครั้ง... แทนที่จะเป็นผมกลับเป็นพี่น้องสัตบุรุษที่เป็นพลังเป็นพระพรสำหรับชีวิตสงฆ์ของผม...”  ขอบคุณครับคุณพ่อผู้ให้ชีวิต.

            “จงมอบความรักและน้ำใจให้ผู้ยากไร้และผู้ที่ขาดแคลนท่านจะได้รับการตอบแทนจากพระเป็นเจ้าพระบิดา(เทียบลก14:13-14)