Get Adobe Flash player
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.007gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.011gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.012gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.005gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.003gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.009gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.008gk-is-87.jpglink
«
»
Loading…

บุคลากร

องค์กรต่างๆ

ติดต่อสอบถาม

Link คาทอลิก

Who's online

We have 19 guests and no members online

2014-06-22 ฉบับที่ 26

สมโภชพระพระวรกายและพระโลหิตของพระคริสตเจ้า

ในสังคมที่มีความเป็นอยู่อย่างสะดวกสบาย อาหารหลักเช่น ข้าวและน้ำไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่สำหรับประชาชนอีกเป็นจำนวนมากในโลก สิ่งเหล่านี้ยังเป็นปัญหาอยู่ ดังนั้น พวกเขาสามารถเข้าใจได้ดีกว่าเราว่า นี่เป็นเครื่องหมายของความรักและการเอาใจใส่อย่างแท้จริง เมื่อพระเจ้าทรงเข้ามาเลี้ยงดูประชากรของพระองค์ สำหรับพวกเขา น้ำและข้าวเป็นเรื่องของความเป็นความตาย บ่อยครั้งเราที่เจริญแล้วในความสะดวกสบายหิวกระหายค่านิยมอื่น ๆ มากกว่าการดำรงอยู่ของชีวิตฝ่ายกาย ในสังคมที่ทำลายความสำคัญของบุคคล เราต้องทนทุกข์เนื่องมาจากการขาดบุคคลในที่ที่ไม่ควรขาด เราหิวกระหายมิตรภาพ  ความรัก ความอาทร  ความกรุณา ความเคารพซึ่งไม่เคยเป็นปัญหาในครอบครัวใหญ่ของผู้คนในสมัยก่อน แล้วอะไรเป็นความต้องการที่ใหญ่กว่ากัน?

ในที่ที่เราต้องการทรมานอยู่กับการขาดบุคคล  พระเยซูเจ้าประสงค์ที่จะประทับอยู่กับเราด้วยความอาทร และความรักของเพื่อนที่มีต่อเพื่อน  ในเครื่องหมายของอาหารประจำวันที่แสนธรรมดาสำหรับชาวตะวันออก คือ น้ำ ขนมปังและเหล้าองุ่น พระเยซูเจ้าทรงบ่งบอกความหมายของการประทับอยู่ของพระองค์กับเรา พระองค์ต้องการแบ่งปันชีวิต ต้องการเสริมกำลัง ต้องการที่จะมีความหมายอะไรบางอย่างสำหรับเรา

เมื่อเราฉลองศีลแห่งการบูชาขอบพระคุณ  เราฉลองธรรมล้ำลึกแห่งการประทับอยู่ของพระเยซูเจ้านี้ร่วมกับหมู่คณะ จงเปิดตัวเองออกเพื่อทำให้ “ความชิดสนิท” เป็นไปได้ “พระเยซูเจ้าตรัสว่า ผู้ใดกินเนื้อและดื่มโลหิตของเรา ผู้นั้นอยู่ในเรา และเราก็อยู่ในผู้นั้น”

นักบุญโธมัส  อากวีนัสได้กล่าวถึงงานเลี้ยงประเสริฐและน่าอัศจรรย์ ของวันสมโภชพระวรกายและพระโลหิตพระคริสตเจ้าไว้ว่า โดยเหตุที่เป็นน้ำพระทัยของพระบุตรองค์เดียวของพระเจ้าที่จะให้มนุษย์มีส่วนร่วมในพระเทวภาพของพระองค์  พระองค์ทรงรับเอาธรรมชาติของเราเพื่อว่าการเป็นมนุษย์ของพระองค์ จะสามารถทำให้เรามนุษย์สูงส่งด้วยชีวิตพระ เมื่อพระองค์ทรงรับเอาเนื้อหนังของเรา พระองค์ทรงอุทิศสภาพทั้งครบของพระองค์ เพื่อความรอดของเรา พระองค์ทรงถวายพระกายของพระองค์แด่พระบิดาบนพระแท่นแห่งกางเขน เพื่อเป็นเครื่องบูชาชดเชยบาปของเรา พระองค์ทรงหลั่งพระโลหิตเพื่อไถ่เรา ให้พ้นจากพันธะอันน่าสมเพชและทรงชำระเราให้บริสุทธิ์จากบาป แต่เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งความรัก ซึ่งพระองค์ทรงมีต่อเราตลอดกาล พระองค์ได้ประทานพระกายเป็นอาหาร และพระโลหิตเป็นเครื่องดื่ม ในรูปของขนมปังและเหล้าองุ่น เพื่อผู้ที่มีความเชื่อจะได้บริโภค

งานเลี้ยงประเสริฐและน่าอัศจรรย์  ซึ่งนำความรอดมาสู่เรา และเปี่ยมด้วยความหวานชื่น จะมีอะไรมีค่ามากกว่านี้อีกหรือ? ในพันธสัญญาเดิมชาวอิสราเอลถวายเนื้อลูกวัวและแพะเป็นเครื่องบูชา แต่ในที่นี้ พระคริสตเจ้าเององค์พระเจ้าแท้ได้ถูกตั้งไว้ต่อหน้าเราเพื่อเป็นอาหารสำหรับเรา จะมีสิ่งใดน่าพิศวงยิ่งไปกว่านี้อีกหรือ? ไม่มีศีลศักดิ์สิทธิ์ใดมีฤทธิ์บำบัดรักษายิ่งใหญ่เช่นนี้ โดยทางศีลนี้ บาปถูกขจัดไปสิ้น คุณธรรมทวีขึ้น และวิญญาณก็มั่งคั่งด้วย พระคุณฝ่ายจิตทุกประการ ในพระศาสนจักรมีการถวายบูชาอุทิศแด่ผู้มีชีวิตและผู้ล่วงลับ  เพื่อสิ่งที่ทรงตั้งไว้เพื่อความรอดของทุกคน  จะได้เป็นประโยชน์แก่ทุกคน ถึงกระนั้นก็ดีไม่มีใครสามารถเผยความหวานชื่นของศีลนี้ได้อย่างครบถ้วนได้ ในศีลนี้วิญญาณได้ดื่มด่ำและลิ้มรสจากแหล่งกำเนิด ในศีลนี้เรารื้อฟื้นอนุสรณ์แห่งความรัก ซึ่งพระคริสตเจ้าทรงเผยแสดงในพระทรมานของพระองค์

เพื่อประทับความรักอันหาขอบเขตมิได้นี้  ในดวงใจของผู้ที่มีความเชื่อให้แน่นแฟ้น ยิ่งขึ้น พระเยซูเจ้าจึงทรงตั้งศีลนี้ ในการเลี้ยงอาหารค่ำครั้งสุดท้าย หลังจากทรงฉลองปัสกากับสานุศิษย์ของพระองค์ ขณะที่พระองค์กำลังจะทรงละจากโลกนี้ ไปหาพระบิดา  ทรงมอบศีลนี้ไว้เป็นอนุสรณ์แห่งพระทรมานของพระองค์ เป็นการทำให้รูปแบบในโบราณกาลสำเร็จไป และเป็นอัศจรรย์ยิ่งใหญ่กว่าอัศจรรย์ทั้งหมด ที่พระองค์ทรงกระทำ ซึ่งพระองค์ทรงมอบไว้เป็นบรรเทาสำหรับผู้ที่ทุกข์เศร้าในการจากไปของพระองค์ (นักบุญโธมัส อากวีนัส)