Get Adobe Flash player
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.007gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.011gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.012gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.005gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.003gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.009gk-is-87.jpglink
http://assumption-cathedral.com/modules/mod_image_show_gk4/cache/header.008gk-is-87.jpglink
«
»
Loading…

บุคลากร

องค์กรต่างๆ

ติดต่อสอบถาม

Link คาทอลิก

Who's online

We have 98 guests and no members online

ลืมแล้วหรือไร

ชายแก่เลยวัย 70 คนหนึ่งคุยกับลูกชายที่เพิ่งกลับมาเยี่ยม  หลังจากแต่งงานย้ายครอบครัวออกไปไม่กี่ปี
 ชายแก่ :      แจ๊ค (ชื่อลูกชาย) นั่นอะไรลูก ? พ่อเห็นลาง ๆ
แจ๊ค :        อ๋อวัวหน่ะพ่อ


 เวลาผ่านไป2-3 นาที

ชายแก่ :      แจ๊ค นั่นอะไรลูก ?
 แจ๊ค :          วัวตัวเดิมนั่นแหละพ่อยังไม่ไปไหนเลย


 ผ่านไปอีก2-3 นาที

ชายแก่ :      แจ๊ค นั่นอะไรอีกล่ะลูก ?
 แจ๊ค : (เริ่มมีอารมณ์หงุดหงิด)        วัวพ่อวัว !!วัวตัวเดิมที่เพิ่งถามนั่นแหละ


 เวลาผ่านไปอีก 2-3 นาที

 ชายแก่ :      แจ๊คนั่นอะไรลูก ?
 แจ๊ค :(เริ่มทนไม่ไหว)            เอ๊ะ !! พ่อนี่ยังไงนะถามซ้ำ ๆ ซาก ๆ อยู่ได้   ผมจะบอกครั้งสุดท้ายแล้วนะว่า วัว...!!


 ผ่านไปอีก 2-3 นาที
 ชายแก่ :      แจ๊คนั่นอะไรน่ะลูก ?
 แจ๊ค :         โอ๊ย!!! พ่อเลอะเลือนแล้ว คุยกันไม่รู้เรื่อง ผมไม่คุยกับพ่อแล้ว
 
แล้วแจ๊คก็ผละจากพ่อไปอย่างอารมณ์เสียเป็นที่สุดเวลาผ่านไป จวบจนตอนเย็นได้เวลาอาหารค่ำ  เมื่อไม่เห็นผู้เป็นพ่อลงมาแจ๊คจึงเดินขึ้นไปตามที่ห้อง ณ ที่นั่นเขาได้พบชายแก่ นั่งเหม่อลอย  ข้าง ๆมีไดอารี่เก่า ๆเล่มหนึ่งที่เพิ่งเขียนบันทึกในวันนี้เสร็จ
 
 แจ๊คถือวิสาสะเข้าไปอ่านความว่า...ครั้งหนึ่งเมื่อ 40 กว่าปีก่อนมาแล้วเรามีลูกชายคนหนึ่งที่เรารักมากที่สุด  เราตั้งชื่อเค้าเองว่า...แจ๊คในวันที่อากาศแจ่มใสวันหนึ่ง  เราพาแจ๊คออกไปเดินเล่นตอนนั้นแจ๊คกำลังพูดได้เก่งทีเดียว  เราพาเค้าไปนั่งที่สวนหลังบ้านพอดีมีวัวผ่านมา...
 แจ๊คถามเราว่า พ่อ นั่นอะไร...วัวไงลูก เราตอบ เวลาผ่านไปอีกไม่ถึงนาที แจ๊คก็ถามคำถามเดิมเราอีก เราก็ตอบเช่นเดิมอีก เป็นอย่างนี้อยู่ถึง25 ครั้ง  ..เราไม่เคยเบื่อหน่ายเลยที่จะตอบคำถามเดิม ๆ เหล่านั้นเรากลับรู้สึกดีใจอย่างที่สุดที่ลูกสนใจเราอย่างไม่เบื่อหน่าย...
 
แต่ในวันนี้ณ ที่แห่งเดิม คน 2 คน ที่เคยถามคำถามเดียวกันหากแต่ว่าเราเป็นฝ่ายถาม  แจ๊คเป็นฝ่ายตอบ.เพียง 5 ครั้งเท่านั้นลูกก็ตวาดเสียงดังใส่เรา หาว่าเราเลอะเลือน รังเกียจแม้แต่จะคุยกับเราต่อไป...
 
เมื่ออ่าบจบแจ๊ครู้สึกผิดขึ้นมาจับใจ พ่อเลี้ยงเขามาอย่างดีแต่วันนี้สิ่งที่เขาทำให้ท่านคือ การตวาดเสียงดัง ไม่พูดด้วยแล้วก็เดินหนีไปเขาตระหนักว่า เขาได้ทำสิ่งผิดพลาดซึ่งเขาเองแทบไม่รู้ตัว                             

แล้วคุณล่ะ วันนี้คุณได้ทำอะไรดี ๆ ให้ท่านเหล่านั้นหรือยัง?...