ข้อคิดวันสมโภชพระวรกายและพระโลหิตพระคริสตเจ้า ปี A ยน6: 51-59…เราเป็นปังทรงชีวิตที่ลงมาจากสวรรค์ใครที่กินปังนี้จะมีชีวิตอยู่ตลอดไปและปังที่เราจะให้นี้คือเนื้อของเราเพื่อให้โลกมีชีวิต…ผู้ที่กินเนื้อของเราและดื่มโลหิตของเราก็ดำรงอยู่ในเราและเราก็ดำรงอยู่ในเขา เวลาที่เราพูดถึงเอกภาพของพวกเราในองค์พระคริสตเจ้านั้นนักบุญเปาโลบอกกับพวกเราว่าเหมือนกับหลากหลายเมล็ดข้าวซึ่งถูกนำมารวมกันเข้าไว้เพื่อทำเป็นขนมปังก้อนเดียว…ช่างเป็นภาพที่สวยงาม…พิธีบูชาขอบพระคุณเป็นการทำการสมโภชและเป็นการเสริมพลังให้กับเอกภาพของพวกเราในพระคริสตเจ้าในพระศาสนจักรของพระองค์ ข้อคิด…ในฐานะที่เราเป็นมนุษย์เราคงจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ด้วยข้าวปลาอาหารแต่เพียงอย่างเดียวเพราะเรายังต้องทนทุกข์ยากลำบากจากความหิวกระหายอีกหลายๆอย่างให้เราลองหันกลับมาหาพระวรสารเพื่อที่จะดูหลากหลายชนิดของ“ปังหรืออาหาร”ที่พระเยซูเจ้าได้ทรงนำเสนอให้กับประชาชนว่ามีอะไรบ้างที่จะช่วยดับความหิวความกระหายของพวกเขา สำหรับประชาชนที่กำลังติดตามพระเยซูเจ้าในถิ่นทุรกันดารและไม่ได้ทานอาหารมาหลายวันแล้วพระองค์ก็ได้ทรงจัดหาอาหารหรือขนมปังซึ่งเป็นอาหารประจำวันสำหรับคนโดยทั่วๆไปให้พวกเขาสำหรับจะดับความหิวกระหายสำหรับปากท้องของพวกเขา สำหรับคนที่ป่วยเป็นโรคเรื้อนพระองค์ก็ได้ทรงให้อาหารแห่งการช่วยรักษาให้หาย สำหรับหญิงที่ถูกโดดเดียวที่ขอบบ่อน้ำยาก็อบพระองค์ก็ได้ทรงจัดหาอาหารแห่งความเอื้ออาทรและความเห็นอกเห็นใจของพระองค์ให้นาง สำหรับคนบาปพระองค์ก็ได้ทรงให้อาหารแห่งการยกบาปให้กับพวกเขา สำหรับคนที่ถูกสังคมทอดทิ้งพระองค์ก็ทรงแบ่งปันอาหารกับพวกเขาซึ่งความเป็นมิตรและความเห็นอกเห็นใจ […]